ITEMS-kiezen voor
Leven&Geluk

Hoe ik van mijn depressie afkwam

Een van de belangrijkste dingen die ik leerde en die voor mijn herstel hebben gezorgd, maar wat er vooral ook voor zorgt dat ik niet terugval, is het feit dat ik nu besef dat ik overal een KEUS in heb. 

Het is namelijk best logisch dat wanneer je iets ergs overkomt, je in een slachtofferrol valt. Sommige mensen hebben het talent om het leven vanuit positiviteit te bekijken, maar meestal is dit heel erg moeilijk aangezien we negatieve dingen vaak beter onthouden dan positieve. Het ergste vond ik altijd wanneer er gezegd werd: “Ach, het heeft je wel gemaakt zoals je nu bent. Je bent er altijd sterker uitgekomen.” Dan dacht ik: “… oke.. dus dit is hoe ik nu BEN? (Depressief, moe, etc.)” Ik was hierdoor alleen maar nog bozer op diegenen die mij “dit hadden aangedaan” en “mij dus zo hadden gemaakt”. Ook voelde ik me er helemaal niet sterk door. Ik wist wel dat ik op bepaalde vlakken sterk was door mijn karakter, maar over het algemeen was ik de beste in slachtoffer zijn. 

Dus laat me je één ding vertellen: je bent niet wat je hebt meegemaakt. Het is je overkomen en hierdoor ben je op een bepaalde manier gaan handelen/reageren. Je hebt dus de keus om er anders op te reageren en het te veranderen wanneer het niet behulpzaam voor je is. Net als een computer worden je hersenen “geprogrammeerd” en gaan ze reageren op de input die ze krijgen. Dit is dus ook te “herprogrammeren”. Door dit te beseffen stap je uit het slachtofferschap!

Ik had de afgelopen maand een ochtend dat ik weer even depressieve neigingen had en ik lag zielig te zijn in bed. Toen bedacht ik me: het is mijn keus om hier in te blijven zitten (want ik heb geleerd dat een emotie slechts 90 sec kan duren en je anders in een patroon terecht komt dat je kunt doorbreken) en ik kan nog uren moe en depri liggen doen, maar ik koos ervoor om dat niet te willen. “Ik wil dit niet dus dan moet ik er iets aan doen.” Ik ben uit bed gerold en heb mezelf gedwongen om aan de dag te beginnen. Het besef dat ik de keus had om depri te blijven of niet maakte dat ik me WEL sterk voelde. Want DAT zijn de momenten waarin naar boven komt wie je daadwerkelijk bent. Ik ben namelijk niet depressief, ik gedraag me zo en daar kan ik dus mee stoppen.

Edit 8-1: Stoppen wil niet zeggen dat je je gevoelens niet mag toelaten. Juist door je gevoelens volledig te beleven en onderliggende oorzaken te ontdekken maakt dat je dingen kan loslaten. Wanneer je in bed blijft liggen somber zijn, dan zit je vast in het gevoel. Ik heb geleerd eruit te stappen.   

HEERLIJK om dit te kunnen. Ik zeg: kies voortaan alleen nog maar voor GELUK! en stop.. met een slachtoffer te zijn.

X. Monique

Ps. Let op: Niet alles is zo “simpel” natuurlijk. Om bepaalde trauma’s te verwerken kun je hulp nodig hebben. Ook bij mij zijn er belangrijke zaken uit mijn verleden verwerkt onder begeleiding van professionele coaches tijdens de training die ik volgde. Echter kom je wel al heel ver door te kiezen voor geluk. 

Lees in het blog *Geluksmomentjes* hoe je je kan focussen op positiviteit in je leven!

3 Reacties

  • loes

    gedeeltelijk mee eens. Mijn persoonlijke mrning:
    Je hebt altijd een keuze, klopt. maar die keuze mag ook zijn: voelen van je kwetsbaarheid en dat respecteren. Berusten. Het zo comfortabel mogelijk maken binnen je grenzen. Niet ‘ schoppen’

    Echte sterkte heeft niet met beweging te maken. Maar met jezelf ontmoeten en zelf groeien. ook in pijn en verdriet.
    want wil je als persoon echt groeien, dan moet de ook die gevoelens doorleven en niet wegvegen.

    • itemsconceptstore

      Hallo Loes,

      Blij dat je reageert want blijkbaar lees je hier ergens dat gevoelens er niet mogen zijn en dat is niet de bedoeling.
      Er komt ook nog een blog aan over het toelaten van gevoelens, maar tot dan: Je mag ze never nooit wegstoppen of tegenhouden want dan verwerk je ze niet. Zoals ik al schreef, blijkt het dus dat een emotie maximaal 90 sec kan duren. Beleef de emotie dus volop en zo diep als je kan. Doe je dit niet dan kom je in een patroon en zal het blijven hangen. Kijk ook verder naar waar gevoelens vandaan komen, wat zijn de onderliggende oorzaken etc.

      Wat ik met de keus bedoel is dus ook meer: doe ik hier iets mee of blijf ik in mijn bed liggen sip zijn?
      Er iets mee doen is dus ook het bewust voelen etc. wat je zelf al schrijft. Ik deed er eerder niks mee en was in de veronderstelling dat het nou eenmaal zo was dat ik me zo voelde en daar dus lekker in bleef… doordat ik nu weet dat ik de keus heb er iets mee kan doen / het kan beïnvloeden heeft grotendeels ervoor gezorgd dat ik niet meer depressief ben.

      Over dat ik me sterk voelde na dat ik uit mijn bed was gekomen had ook niks met bewegen te maken. Het feit dat ik de keus had gemaakt om in beweging te komen en niet in mijn slachtofferrol te blijven hangen, daar doelde ik op.

      Hoop dat het zo wat duidelijker is!

      X. Monique

    • itemsconceptstore

      In dit artikel beschrijven ze het mooi:
      https://hetnlpcollege.nl/emoties-verwerken/

      Zoals ze ook schrijven:
      Voelen is het sleutelwoord. Ga niet op een logische manier met pijnlijke en traumatische emoties om, bijvoorbeeld door enkel te zeggen dat je depressie voelt. Dat is niet genoeg. Wees open voor de emoties die jij ‘depresseert’

      Mijn eigen ervaring hierin is binnenkort te lezen in een blog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *